Gistermorgen kwam oma bij ons. Papa, mama en Anne gingen alvast naar het ziekenhuis, want Anne moest naar de oogarts. Ik hoefde pas later, zo rond half elf moest ik naar de kinderarts. Oma ging toen met mij in de auto naar het ziekenhuis, dan hoefde ik niet eerst mee naar de oogarts en hoefde Anne niet mee naar de kinderarts. Want wij hebben allebei geen zin om eerst een uur bij de verkeerde arts te zitten.
Nou de kinderarts was heel tevreden over mij. Mijn longetjes zijn schoon dus ik hoef voorlopig niet meer te puffen. Als het heel erg wordt, kan ik altijd in overleg met de huisarts iets krijgen, maar dat hoeft nu niet.
Mijn zalfje hoeft mama ook niet elke dag te doen. Alleen als het nodig is een beetje en anders gewoon vet houden met een ander zalfje.
Verder gewoon doorgaan met de nutramigen en over 8 maanden terugkomen. Dus dat is mooi.
En het allermooiste is: ik mag gewoon staan als ik dat wil.
Ik vind liggen namelijk helemaal niet meer leuk en als ik op schoot ben probeer ik steeds te gaan staan. Soms klagen mensen dat dat niet mag, want dat is slecht voor mijn beentjes. Nou mooi niet dus. Als ik zelf ga staan dan mag het en dan kunnen mijn beentjes het ook. Van de dokter mocht ik zelfs zelf staan, maar dat kan ik natuurlijk helemaal nog niet.
Groetjes van Niek,
p.s. de eerste keer sneeuw vond ik gewoon koud en nat aan mijn billen, maar Anne vond het super. |